Het innerlijk kind
Het kind in je draagt bij aan de levendigheid in je lichaam en in je leven
Een deel van ons zal zich altijd kind voelen. Onze nieuwsgierigheid, speelsheid, onbevangenheid, kwetsbaarheid, creativiteit, interesses en andere kinderlijke eigenschappen zitten altijd in ons. Ze dragen bij aan het plezier en de levendigheid in ons leven. Echter, door ervaringen, gevoelens en herinnering die we vooral in onze jeugd hebben opgedaan, raken we het contact met deze eigenschappen en ons innerlijk kind zijn kwijt. Dit kan in ons volwassen leven op verschillend gebieden problemen veroorzaken.
Hoe raken we onze kinderlijke eigenschappen kwijt?
De omgeving waarin je bent opgroeide heeft voornamelijk de meeste invloed gehad in het mogen behouden van je kinderlijke eigenschappen of niet. Of de omgeving je destijds heeft gezien in je basisbehoeftes, is daarbij bepalend geweest.
Maar wat zijn je basisbehoeftes die je had en nog steeds hebt? Iedereen heeft van kinds af aan dezelfde basisbehoeftes. Voor het gemak kan je ze indelen in Yin- en Yang-behoeften:
Yin staat voor de vrouwelijke energie en omvat de behoefte aan aandacht, veiligheid, geruststelling, bescherming, verzorging, steun enzovoort.
Yang staat voor de mannelijke energie en omvat de behoefte aan actie, ontdekken, spelen, nieuwsgierigheid, begeleiding, autonomie, authentiek zijn, expressie, creëren enzovoort.
Vanaf je kindertijd en verder, schakel je voortdurend tussen deze Yin- en Yang-behoeften:
De levensloop van je basisbehoeftes
De eerste één à twee jaar van je leven, staan voornamelijk de Yin-behoeften centraal. Dit komt omdat de geboorte voor iedereen het eerste trauma is. We noemen dit de “original wound”. Vanuit een veilige en warme baarmoeder kom je namelijk opeens in deze wereld terecht. Zodra je op een liefdevolle manier en met voldoende aandacht wordt opgevangen en gekoesterd, voel je je veilig en verwelkomt in deze nieuwe wereld, waardoor het geboortetrauma wordt geheeld.
Als je onvoldoende in deze behoefte bent voorzien, dan kan het gevoel zijn ontstaan dat je je niet welkom voelt.
Er vanuit gaande dat de omgeving je in deze fase heeft voorzien van je Yin-behoeften, dan ga je als kind over op de ontdekkingsfase. Rond de leeftijd van één à twee jaar begin je te beseffen dat je een individueel wezentje bent en ontwikkelt je nieuwe behoeftes, namelijk de Yang-behoeften. Je begint een eigen willetje te krijgen en je verlangt ernaar om de wereld om je heen te verkennen en jezelf te gaan ontdekken. Met voldoende ruimte en begeleiding vanuit je omgeving kan je dit gaan doen. Je krijgt daardoor de vrijheid om je te ontwikkelen en te uitten, waardoor je kan groeien en bloeien in je eigen autonomie en authenticiteit.
Als er in je kindertijd gebrek was aan begeleiding of als je niet mocht doen wat je het liefste wou doen, dan kan je verwond zijn geraakt in de kinderlijke eigenschappen zoals je onbevangenheid, nieuwsgierigheid, creativiteit en het autonoom en authentiek zijn.
Wanneer je bezig bent met het ontdekken van de wereld, loop je hoe dan ook tegen obstakels aan, wordt je gekwetst en ga je grof gezegd op je bek. Op zulke momenten komen je Yin-behoeften weer terug. De behoefte aan een veilige plek waarin jij je kwetsbaarheid en moeilijkheden kan delen en gerustgesteld mag worden, komen weer in je omhoog. Als die omgeving er voor is en je veilig opvangt, geruststelt en (onder)steunt, kun je vervolgens weer doorgaan met het vervullen van jou Yang-behoeften, om vervolgens weer op je plaat te gaan, gerustgesteld te worden, weer door te gaan etc. En zo wissel je je hele leven tussen je Yin- en Yang-behoeften, waarbij je ontdekt en wordt ondersteund, actie onderneemt en veiligheid zoekt, speelt en er voor je wordt gezorgd, valt en weer opstaat, enzovoort.
Wanneer er bijvoorbeeld geen veilige omgeving was om je op te vangen of als de omgeving niet veilig genoeg voelde om je kwetsbaarheid te tonen, dan kan je bijvoorbeeld het gevoel hebben ontwikkeld dat je de moeite niet waard bent, dat je kwetsbaarheid niet wordt geaccepteerd of dat je het gevoel hebt er alleen voor te staan.
Als de omgeving waarin je opgroeide je behoeften keer op keer heeft vervuld, dan ervaar je de veiligheid en vrijheid om volledig jezelf te mogen zijn. Dit is echter wel zeldzaam, omdat voor bijna niemand deze omgeving 100% optimaal is geweest. We hebben allemaal in onze kindertijd wel Yin- en/of Yang-behoeften gehad die op de momenten dat we iets of iemand nodig hadden, niet zijn vervuld. Dit kan, zoals aangegeven bij de groene bolletjes in te tekst, leiden tot emotionele wonden waar je later in je leven last van kan gaan krijgen.
Innerlijk kind wond(en)
Je hebt kunnen lezen dat je je hele leven wisselt tussen je Yin- en Yang-behoeften. Op de momenten dat je in leven deze behoeftes had, bijvoorbeeld de behoefte aan bescherming, begeleiding, aandacht of vrijheid, maar deze niet kreeg, doordat er bijvoorbeeld spanningen waren of mensen je niet zagen (omdat ze bijvoorbeeld (emotioneel) afwezig waren door hun bezigheden of eigen innerlijke wonden), dan voelde je je niet gezien, gewaardeerd, geaccepteerd of gesteund en ervaarde je onveiligheid. Dit gevoel noemen we een innerlijk kind wond of ook wel een emotionele wond die op kinderleeftijd is ontstaan.
Om alsnog veiligheid en erkenning te ervaren, ging je daarvoor opzoek naar andere manieren. Dit deed je door de kinderlijke eigenschappen die niet werden gezien of gewaardeerd, zoals speelsheid, kwetsbaarheid of autonomie, in te slikken en in plaats daarvan ben je strategieën gaan ontwikkelen die wel gewenst waren en waarop je een zekere mate van aandacht en veiligheid kreeg. Je bent je bijvoorbeeld aan gaan passen, vertoonde gewenst gedrag, zette een masker op, hield jezelf in, deed aan pleasen of begon jezelf te bewijzen in de hoop wel gezien te worden.
Innerlijk kind wonden ervaren in het volwassen leven
In je huidige volwassen leven, kunnen de gevoelens die je als kind hebt opgedaan en de strategieën die je daarop bent gaan ontwikkelen, nog steeds aanwezig zijn in je leven nu. Je herkent de innerlijk kind wonden aan bepaalde situaties en triggers die hetzelfde gevoel als vroeger in je activeren met dezelfde reactie als toen: aanpassen, vermijden, pleasen, bewijzen etc. Uiteindelijk kunnen deze patronen uitmonden in allerlei fysieke, mentale en emotionele klachten die zich in je leven blijven herhalen en waar je wellicht nu ook tegen aan loopt.
Vragen die je kunnen helpen ontdekken van jouw innerlijk kind wond(en) zijn:
- Welke patronen, gedragingen, overtuigingen en/of gevoelens blijven zich herhalen in mijn leven?
- Hoe zijn deze gedragingen, overtuigingen en/of gevoelens in mij terecht gekomen?
- Welk kinderlijk eigenschap(pen) mis ik in mijn huidige leven en hoe en wanneer ben ik die verloren?
Wat te doen met je innerlijk kind wonden?
Mijn persoonlijke en praktijkervaring leert dat het proberen veranderen van je gedragingen, gevoelens, overtuigingen en de problemen die daaruit voortkomen, op lange termijn niet helpend zijn. Met de reden omdat de onderliggende wond die deze patronen heeft veroorzaakt en instant houdt, niet wordt aangepakt. Dit is trekken aan een dood paard. Maar wat helpt dan wel?
Aangezien een innerlijk kind wond is ontstaan op het moment dat je niet gezien bent in je basisbehoefte(s), heelt de wond logischer wijs weer op het moment dat je dit deel van jezelf weer kan geven wat het destijds eigenlijk nodig had. Is de wond eenmaal voorzien in de behoeften en heb je ervoor leren zorgen, dan veranderen je gedragingen en overtuigingen automatisch erin mee.
Het kan alleen behoorlijk lastig zijn om jezelf te geven wat je destijds eigenlijk nodig hebt gehad, zeker als je dit alleen probeert te doen. Het is namelijk lastig om jezelf iets te geven wat jou nooit gegeven is. Daarom is een veilige ondersteuning en begeleiding hierin heel belangrijk, zodat je je verloren kinderlijke eigenschappen terug krijgt en ze weer voor plezier en levendigheid in je leven kunnen zorgen 🙂
